Het forum van oliversverhalen.nl

Toch was het vandaag het laatste deel.
Ik heb wel vertrouwen in de toekomst van Leon en Lars.
En dus was dit het echt.
Misschien zien we ze in de toekomst nog eens terug!

Als we vinden dat het tijd is om uit bed te komen, staan we op en lopen richting douche. In de deuropening kijken we elkaar aan. Lars’ haar staat in pieken overeind. Het staat hem lief. Voor ik er iets van zeg, kijk ik snel in de spiegel. Mijn haar blijkt al net zo eigenwijs alle kanten op te staan ...

Op zondag ben ik veel te vroeg wakker. Nog vóór ik mijn ogen goed open heb, weet ik het al: Lars komt vandaag. Niet alleen om langs te komen, maar om te blijven slapen. Ik zou alleen maar blij moeten zijn, vind ik, maar zo eenvoudig is het niet. De blijdschap zit bovenin mijn borst; de onrust lager ...

Het is mijn laatste werkdag van de tweede reeks van drie dagen. Na vandaag heb ik weer twee vrije dagen: zondag en maandag. De vorige keer voelde dat vooral als uitrusten. Nu voelt het anders, alsof er iets op me wacht. Lars wacht op me. Vanavond eet ik bij hem, en alleen al bij die gedachte merk ik ...

Als Lars en ik naar onze fietsen lopen, kijkt hij me onderzoekend aan. Alsof hij al weet dat er iets veranderd is.
“Je hebt het verteld?” vraagt hij zacht.
“Ja. Thijs vroeg ernaar. Hij was niet eens verbaasd.”
“En de anderen?”
“Die weten het nu ook. Ze reageerden eigenlijk alleen maar leuk.”
Lars ...

Als ik op het strand aankom, slaat de regen horizontaal tegen mijn gezicht. De wind jaagt slierten wit schuim over de vloedlijn en de branding beukt harder dan ik haar de hele week heb gezien. Op de toren is alleen Thijs er.
“Slecht nieuws,” zegt hij nog voor ik mijn regenpak uit heb. “Van beide ...

Wanneer ik thuiskom, staat het eten bijna op tafel. Mijn moeder kijkt me net iets te verwachtingsvol aan. Ik besluit niets te zeggen. Eerst maar eens zien hoe lang ze het volhoudt.
“Hoe was jouw dag vandaag, Leon?”
“Slimme vraag, mam. Je bedoelt: vertel eens wat over Lars.”
“Is dat dan erg?”
“Neen ...

De volgende ochtend ben ik wakker voordat de wekker ook maar de kans krijgt om te piepen. Een paar seconden weet ik niet waar ik ben. Dan komt alles terug: gisteren na half vijf, Lars, zijn bekentenis, het gesprek thuis, mijn eigen woorden die eindelijk hardop waren gezegd. Ik voel me alsof er iets ...

Dank je wel, Bas, leuk om te lezen.
Het schrijven doe ik met heel veel plezier.
Het is dan fijn te weten dat je het met plezier leest.

De volgende dag regent het alsof een sluis is opengezet. Ik trek mijn regenpak aan en fiets naar de toren, mijn hoofd diep tussen mijn schouders. Het weerbericht belooft weinig goeds: eerst bakken regen, daarna misschien even zon, en vervolgens opnieuw buien. Geen strandweer. Eerder een dag waarop ...