Het forum van oliversverhalen.nl

Schooltoneel. Het was het absolute hoogtepunt aan het eind van mijn middelbare schooltijd. Er gebeurt iets onvoorspelbaars op het podium: zodra de grens tussen acteren en werkelijkheid vervaagt, worden emoties gevaarlijk echt.

Jij kent de kunst van het weglaten.
Hierdoor werd het verhaal wel heel mysterieus.
Enkel de kern, twee zielen die naar elkaar drijven.
Er blijven wel vragen over zo. Die we zelf in moeten vullen. Naar eigen beeld en verwachting.

Bewust gesnoeid, want een correct gesnoeide boom draagt vaak meer vruchten.
Mijn doel was niet per se om het mysterieus te maken, maar om jou zélf te laten plukken.
We zien de buitenkant, de schil, en vangen op die manier een glimp op van de binnenkant.
En wie een ladder heeft die hoog genoeg is, kan het lekkerste fruit plukken.
Smaakten de appels lekker?

Ze waren zeker vol en fris.
Ik kom er alleen niet helemaal achter wat de soort is.
Het toneelstuk klinkt zwaar, ben gewoon nieuwsgierig wat de strekking van het toneelstuk was om de context meer te kunnen doorgronden.

De context beter kunnen doorgronden...
Ik kan ervoor zorgen mits een uitbreiding van deel 2 en deel 5.
Deel 2 en deel 5 zijn intussen verlengd. Deel 6 heeft een kleine toevoeging, haast onmerkbaar.
Deel 11 staat online, dat zal je gezien hebben.

Wat een mooie aanvulling. Precies genoeg extra context en dat maakt het helemaal compleet.
De extra laag is voelbaar, die moeten zij ook gevoeld hebben toen ze er aan begonnen.

Mooi.